طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۷۱

آنم که بحسن بکر فکرم طاق است

این زمزمه بی‌شائبه و اغراق است

آنکس که مرا دارد اگر بشناسد

فارغ ز کتابخانهٔ آفاق است