طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶۹

بازیچهٔ ارباب فنا جان بازیست

جان خود چه بود سخن در ایمان بازیست

در مشهد کوی تو که میدان وفاست

با سربازی نشاط چوکان بازیست