طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶۵

بی نشاء افیون به تنم هوشی نیست

این زهر گوارنده کم ز نوشی نیست

ماشی‌است مرا خوراک افیون آنگاه

ماشی که برابر کُه موشی نیست