طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۹

آشوب جهان تالهٔ جانکاه منست

سرکوب زمانه دشت‌کوتاه منست

چون مارسیه که رویدش موی زفرق

دود دل من اُتاقه آه منست