طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۸

ماثیم که فوق عرش سر منزل ماست

صد کعبه غبار دامن محمل ماست

باخیل ملک همیشه درپروازیم

خلخال کبوتران عرشی دل ماست