طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۳

(طهماسب‌قلی) نه می نه پیمانه گذاشت

در خرمن ما، نه خوشه نه دانه گذاشت

در چشم هر آنچه آمدش پاک ببرد

جز من که بیادگار در خانه گذاشت