طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۴۸

آهم شجر باغچهٔ امید است

اشکم گل روی سبد خورشید است

شادی و غم دست در آغوش همند

عیدم همه ماتم است و ماتم عید است