طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۳۹

می‌رند خوشیست، لیک پرنی ادبست

افیون همه نشاء جلال و غضبست

درویش و حکیم مشرب و بی‌شروشور

آن یارک سبز پوش یعنی عنبست