طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۳۵

عمریست که دارم من دیدار پرست

زخم نگهی ز آن بت زنار پرست

القصه باو نسبت خاصی است ترا

یار است صنم پرست و من یار پرست