طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۳۰

بی تاب و تبم زعمر یکشب نگذشت

نگذشت بمن شبی که در تب نگذشت

از کثرت ضعف آه آتشبارم

بگذشت ز آسمان و از لب نگذشت