طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹۶

آشفته دماغیم می ناب کجاست

تاریک شبیم در شب‌تاب کجاست

چندیست کز اضطراب دل محرومیم

آن آتش حل کرده بسیماب کجاست