طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹۰

از زخم نگه برگ گلت نالانست

وز باد نسیم سنبلت پیچانست

بر طبع گرانست ترا جنبش باد

گر خود همه باد دامن مژگانست