طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۹

هر لحظه ترا سوی من اندازی هست

با من بزبان نگهت رازی هست

ناز ار نکنی نرنجم از خوی تو هیچ

دانم که گهی ناز ترا نازی هست