طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۶

مائیم که عرش گوشهٔ خلوت ماست

عیسی بتکلف طرف صحبت ماست

مائیم که هر صبح بدر یوزهٔ قدر

خورشید جبین سای در همت ماست