طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۰

مائیم که ناله نخل بی‌حاصل ماست

صد خرمن تخم آرزو در گل ماست

تاریکی شمع بزم ما از که بود

چون رشته ز آه ما و موم از دل ماست