طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۷

(اسب مکسی) که کرهٔ نوزین است

قوتش همگی رایحهٔ سرگین است

شب تا بسحر ز حسرت دانهٔ جو

چشمش حیران چو خوشهٔ پروین است