طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۲

خطش بر رخ چو هاله برگرد مهست

بر شهد لبش مگس ز خال سیهست

جسمم در دیدنش سرا پا چشمست

وآن چشم بروی او سراسر نگهست