طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲

خواهد چو رخت شکار سازد دل را

در سلسله پایدار سازد دل را

ننهاده هنوز دام خط بر بن گوش

از خال تو دانه‌وار سازد دل را