تا کی گرهٔ دل به هوائی نگشائی
جامی نکشی بند قبائی نگشائی
هر نقل که دارد دلت از کلفت ایام
بیذوق کسی گر بنوائی نگشائی
صدگونه پیام است گره بر لبم ای صبح
بی‌رخصت من بال صبائی نگشائی
تا لاله صفت گرم نسازی جگر از داغ
در هیچ دل سوخته جائی نگشائی
ایدست چه دستی تو که زآن پای نگارین
یک ره ز سر قرب حنائی نگشائی
زیبد ز تو ای شاهد زیبنده که رخسار
در آینه بی روی نمائی نگشائی
«طالب» بر گوش تو سیماب نبستند
تا کی بلب نغمه سرائی نگشائی