طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۶۳

بلبل صفیر و من دم پر دود می‌کشم

اما بذوق نغمه داود می‌کشم

خون موج می‌زند بلبلم چون دهان زخم

از بسکه نالهٔ جگر آلود می‌کشم