تا شوم بیخود ز بویت هوش نازک می‌کنم
تا در آغوش کشم آغوش نازک می‌کنم
نغمه نازک می‌راود از لبت منهم ز شوق
در سماعش پرده‌های گوش نازک می‌کنم
بوتهٔ خار غمم لیک از رعونتهای عشق
جلوه با نخل تو دوشادوش نازک می‌کنم
کام شیرین مشربان از تلخیم بیذوق نیست
نیشم و آمیزشی با نوش نازک می‌کنم
پرده نازک می‌کشم « طالب » صفت بر حسن راز
می‌کنم گر شعلهٔ خس پوش نازک می‌کنم