عشق نخلیست آرزو شاخش
دل بیتاب مرغ گستاخش
رشته در سوزن ار کشد عاشق
مار بر سر زند ز سوراخش
پیش ازین بی ادب نبود دلم
کرم دوست کرد گستاخش
چشم او آهوئیست مشکین خال
وآن دو ابروی عنبرین شاخش
روز «طالب» مکن سیه که توئی
شمع ایوان و حجره و کاخش