چو اهل مدرسه شب تا سحر چراغ مسوز
بفکر پوچ حدوث و قدم دماغ مسوز
هزار شعله هم آغوش ساز و بردل نه
بهر فتیله مبر عرض خویش و داغ مسوز
بصحن باغ مکن چهره آتشین ایگل
مراکه بلبل عشقم برنگ زاغ مسوز
مزن مزن گل اظهار عاشقی بر سر
هزار شعله بدل دزد و نیم داغ مسوز
چو گرم ناله شوم از چمن فغان خیزد
که آشیانهٔ ما بلبلان بباغ مسوز
زطرف چهره گلابی بجام مستان ریز
هزار سینه بیک آتشین ایاغ مسوز
ز خوشه‌ها نبود در جهان نشان «طالب»
دماغ بیهده در شغل این سراغ مسوز