لب‌شور و نکته‌شور و دهان‌شور و خنده‌شور
اینست فتنه‌ئی که بعالم فکنده شور
روی زمین و زیر زمین پر نمک زتست
یعنی بمرده شور فکندی بزنده شور
ناصح خموش زهر فشانی زحد گذشت
نیشت بریده باد مکن این گزندم شور
از لب نمک فشان و زسر تا بپاشکر
شیرین خوشست جمله اداها وخنده شور
«طالب» ز نوک خامه شکرریز شو که باز
شیرین کنند کام جهانی و بنده شور