طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵۶

منم که پیش بیانم زبان سجود کند

زمین طبع مرا آسمان سجود کند

بنان راکع من در عبادت قلم است

که پیش او علم کاویان سجود کند

رکوع چرخ بایمای ابروی قدر است

من ار اشاره کنم در زمان سجود کند