طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۴۶ - ۳

برصحبت تو ملک و ملک آفرین کنند

وز سجده‌های شکر زمین را نگین‌کنند

دلها بشکر صحبت ذات تو هر نفس

صد آفرین نثار جهان آفرین‌کنند

آیند چون بذکر دعای تو در خروش

آمین طلب ز حضرت روح‌الامین‌کنند

دلهای تنگ نوبت‌آن شدکه از نشاط

لوح جبین چو آینه صافی ز چین‌کنند

تا شد شرف پذیر ز فیض وجود تو

سر ها باتفاق سجود زمین‌کنند

خرم عطای مور نه و .... تست لیک

احسان بقدر حوصلهٔ خوشه‌چین کنند