دل بی تو به گلشن ز گل و بید گریزد
بیروی تو چون ماتمی از عید گریزد
از روی تو دل در شکن زلف تو بگریخت
چون شب پره کز پرتو خورشید گریزد
تهدید تو نزدیکتر آرد ز هلاکم
عاشق نبود آنکه ز تهدید گریزد
بگریخت هوس آیت عشق تو چه بشنید
آری چه عجب دیو ز تعویذ گریزد
با لذت تأثیر نواهای تو «طالب»
گوش از اثر نغمهٔ ناهید گریزد