طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۱۰

گر کعبه سر کوی تو می‌بود چه می‌بود

ور قبله گل روی تو می‌بود چه می‌بود

در مدّ نظر چند بود گوشهٔ محراب

گر گوشهٔ ابروی تو می‌بود چه می‌بود

روی تو گل و خوی تو آتش عجبی نیست

گر خوی تو چون روی تو می‌بود چه می‌بود

این غنچهٔ دل نشکفد از سنبل صد شاخ

شاخی اگر از موی تو می‌بود چه می‌بود

ای خنجر یار آب خضر تشنه‌ترم کرد

آبم اگر از جوی تو می‌بود چه می‌بود

این سر که ز اندیشه مرا برسر زانوست

گر برسر زانوی تو می‌بود چه می‌بود

وین جان که بود سنگ ره من ز گرانی

گر سنگ ترازوی تو می‌بود چه می‌بود