طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۶۰

بگلشن از می شوقم ایاغ رنگین بود

دماغ چون گل و گل چون دماغ رنگین بود

چوشاخ سبز که از عکس لاله گیرد رنگ

نظر ز دیدن گلهای باغ رنگین بود

نظر بصحن چمن برگ امتیاز نداشت

ز بسکه جلوهٔ طاوس باغ رنگین بود

شعاع باده چنان بزم باده خواران داشت

که زلف ساقی و دود چراغ رنگین بود

ز آب دیدهٔ «طالب» که بلبل چمن است

چو شاخ گل پر طاوس باغ رنگین بود