طالب آملی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۳۲

سرو تو آرایش هنگامه باد

برگ گلست آستر جامه باد

یوسف اگر نامه فرستد بمن

بوی تو پیچیده در آن نامه باد

بعد وفاتم پی آرام دل

زیب کفن رشحهٔ آن خامه باد

هفت فلک را بره توسنت

خاک بسر نایب غمخانه باد

خاصه گزین باد چو «طالب» دلت

خصم ترا صحبت با عامه باد