باغ ما بی‌قد او جلوهٔ طاوس نداشت
بود بی‌انجمن آن بزم که فانوس نداشت
ناز می‌خواست که شیرین نگشاید در قصر
ورنه با این همه شوخی غم ناموس نداشت
چون ز لعل لب او کام ستاند هیهات
آن که بر خاک رهش قدرت یک بوس نداشت
دوش در میکده هر آه که می‌زد «طالب»
اثری داشت که صد نغمهٔ ناقوس نداشت