زنی دارم از دودمان اصیل
باندام نازک، بصورت جمیل
پری پیکری رشک حور بهشت
خمیر وجودش ملایک سرشت
نگاری ز سر تا قدم رنگ و بوی
بحسن گل و سنبلش روی و موی
تذرو هما فر و سیمرغ پر
بر حسن او ماده، طاوس نر
نقاب رخش طرهٔ خم بخم
شب و روز از خویش نزدیک هم
چو بر فرش مخمل نماید گذار
بپایش خلد خواب مخمل چو خار
چو لب را بوصفش کنم رهنمون
پری ریزم از شیشهٔ دل برون