مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۰

در کوچکیش بدیدم از دست شدم

چون گشت بزرگ بیش پابست شدم

من سایه و آفتاب تابان است او

هر چند شد او بلند من پست شدم